دبیرستان

روایت صحنه

شب، رمضان ۱۳۴۸، اتاقی در دبیرستان پسرانهٔ علوی مشهد. چند مرد دور میز نشستهاند — فرهنگیان، دانشگاهیان، بازاریان — و کاغذ‌ها و اساسنامه روی میز است. روحانی جوانی حدودا ۲۹ ساله با عمامهٔ سیاه در حال صحبت است؛ دستش روی کاغذهاست و چهرهاش مصمم.

آیهٔ این قصه

مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً ﴿٩٧﴾

﴿نحل/۹۷﴾