صحنه ۱

روایت صحنه

اتاقی ساده در خانه‌ای قدیمی در مشهد. پیرمردی با عمامه سیاه کنار چراغ خوراک‌پززی نشسته و کتاب می‌خواند. نور زرد و گرم روی صفحات. استکان چای کنار دستش. کودکی هفت-هشت ساله روی رختخواب دراز کشیده و نگاه می‌کند.

آیهٔ این قصه

وَمَن يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ ﴿٥٦﴾

﴿مائده/۵۶﴾