چهار پیکان

روایت صحنه

تهران، شب، حدود ۱۳۷۰. نما از داخل پیکان خانوادهٔ عروس؛ چهره‌های خوشحال و صمیمی. از شیشهٔ جلو، پیکان عروس و داماد با دستهگلی کوچک؛ داماد جوان معمم پشت فرمان، اجمالی و محو. نور زرد چراغ‌های خیابان. شهر عادی جریان دارد؛ هیچ‌کس نمی‌داند. حس: شادی ساده و بیت جمل.

آیهٔ این قصه

رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا ﴿٧٤﴾

﴿فرقان/۷۴﴾