بقچه عروس

روایت صحنه

مشهد، حدود ۱۳۱۲. اتاق کوچکی با دیوار ساده؛ نور ملایم از پنجرهٔ کوچک. نمای نزدیک از دسته‌ای عروس جوان که بقچه‌ای پارچ‌های را باز کرده. وسط بقچه دو کتاب: قرآنی با جلد چرمی تیره و دیوان حافظ چاپ بمبئی. جهیزی‌های در کار نیست. تن‌های گرم و خاکی. حس: آغاز؛ گنج پنهان در سادگی.

آیهٔ این قصه

رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا ﴿٧٤﴾

﴿فرقان/۷۴﴾