یازده نفر

روایت صحنه

اتاقی در قم. یازده نفر دور هم نشستهاند: آقا، سید محمد، هاشمی، مصباح، منتظر ی، قدوسی، مشکینی، امین ی، آذری قمی، حائری تهران ی، ربانی شیرازی. مصباح دارد می‌نویسد. لازم نیست همه در تصویر معلوم باشند.

آیهٔ این قصه

وَأَوْحَىٰ رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ ﴿٦٨﴾ ثُمَّ كُلِي مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا ۚ يَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاءٌ لِّلنَّاسِ ﴿٦٩﴾

﴿نحل/۶۸-۶۹﴾