عصا بیفکن

روایت صحنه

آقا تنها نشسته. کاغذی در دست. می‌خواند. پسزمینه تاریک یا ساده.

آیهٔ این قصه

كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ ﴿٢٤﴾

﴿ابراهیم/۲۴﴾